کشورها در نشست شورای امنیت درباره افغانستان چه گفتند؟


نشست شورای امنیت سازمان ملل درباره افغانستان روز چهارشنبه، ۲۵ سنبله ۱۴۰۵ در نیویورک برگزار شد. جورجت گانیون، سرپرست یوناما، تازهترین گزارش این سازمان را درباره وضعیت امنیتی، سیاسی، حقوق بشری و اقتصادی افغانستان ارائه کرد.
سخنان نمایندگان کشورها عمدتا بر پنج موضوع متمرکز بود: فعالیت گروههای تروریستی، تنش طالبان و پاکستان، بحران بشردوستانه، محدودیتهای زنان و چگونگی تعامل جامعه جهانی با طالبان.
تروریسم و افزایش ناامنی
تقریبا همه اعضای شورای امنیت، فعالیت گروههای تروریستی در افغانستان را تهدیدی فراتر از مرزهای این کشور خواندند.
نماینده ایران گفت که طالبان باید مانع استفاده از خاک افغانستان برای برنامهریزی یا اجرای حمله علیه کشورهای همسایه شود. او داعش خراسان را تهدیدی جدی خواند و خواستار همکاری گستردهتر منطقهای شد.
چین از طالبان خواست با داعش خراسان، القاعده، جنبش اسلامی ترکستان شرقی و تحریک طالبان پاکستان قاطعانه مبارزه کند و در این زمینه اراده بیشتری نشان دهد.
روسیه نیز درباره توانایی داعش خراسان برای جذب نیرو ابراز نگرانی کرد و گفت اعضای گروههای تروریستی از سوریه به افغانستان منتقل میشوند.
نماینده روسیه گفت: «داعش، جنبش اسلامی ترکستان شرقی و دیگر گروههای تروریستی همچنان در افغانستان حضور دارند و طالبان تاکنون نتوانسته است بهطور کامل با آنها مقابله کند.»
مایک والتز، سفیر امریکا در سازمان ملل، طالبان را به پناه دادن به گروههای تروریستی متهم کرد و گفت پیامدهای آنچه در افغانستان میگذرد، به مرزهای این کشور محدود نمیماند.
او از شورای امنیت خواست از طالبان «اقدام، نه حرف» بخواهد. والتز همچنین طالبان را به استفاده از شهروندان خارجی بهعنوان ابزار چانهزنی متهم کرد و خواستار آزادی آنان شد.
دنمارک نیز حضور تحریک طالبان پاکستان، القاعده و داعش خراسان را خطری برای افغانستان، همسایگان آن و امنیت بینالمللی خواند. فرانسه، بریتانیا و پاکستان نیز نگرانیهای مشابهی مطرح کردند.
براساس گزارش دبیرکل سازمان ملل، شمار رویدادهای امنیتی در افغانستان در مقایسه با دوره مشابه سال گذشته ۱۱ درصد افزایش یافته است. گروههای مسلح مخالف طالبان در این دوره مسئولیت ۸۸ حمله در ۲۱ ولایت را بر عهده گرفتهاند.
تنش طالبان و پاکستان
نماینده پاکستان ادعا کرد که تحریک طالبان پاکستان و گروههای مسلح بلوچ از خاک افغانستان و با مصونیت فعالیت میکنند.
او گفت پاکستان در سه سال گذشته بیش از چهار هزار و ۷۰۰ قربانی در حملاتی داشته است که به گفته اسلامآباد، از افغانستان سازماندهی شدهاند. نماینده پاکستان از طالبان خواست اقدامات ملموس و قابل راستیآزمایی علیه این گروهها انجام دهد.
او همچنین درباره دسترسی گروههای مسلح به سلاحهای پیشرفته و تجهیزات برجایمانده از نیروهای بینالمللی در افغانستان هشدار داد.
روسیه و بریتانیا خواستار کاهش تنش و بازگشت طالبان و پاکستان به گفتوگو شدند.
گزارش دبیرکل سازمان ملل وضعیت مرزی دو طرف را ناپایدار توصیف کرده است. براساس این گزارش، حملات هوایی، پروازهای تجسسی پهپادها و گلولهباران متقابل، بخشهایی از غزنی، کنر، خوست، پکتیکا، پکتیا، قندهار و ننگرهار را متاثر کرده است.
این درگیریها از اول اپریل تا ۳۰ جون دستکم ۵۷ غیرنظامی را کشته و ۳۴۲ نفر دیگر را زخمی کرده است.
همزمان، ترکیه و قطر بار دیگر برای میانجیگری وارد عمل شدهاند. رئیس استخبارات ترکیه و معاون شورای امنیت ملی قطر روز سه شنبه به کابل سفر کرده و با مقامهای طالبان دیدار کردهاند. هنوز نشانهای از بهبود پایدار روابط کابل و اسلامآباد دیده نمیشود.
محدودیت زنان و بحران بشردوستانه
محدودیتهای طالبان علیه زنان و دختران، یکی دیگر از محورهای اصلی نشست بود. نماینده بریتانیا گفت هیچ کشوری نمیتواند در حالی پیشرفت کند که نیمی از جمعیت آن از زندگی عمومی کنار گذاشته شده است.
او به ممنوعیت یکساله ورود کارکنان زن افغان به دفاتر سازمان ملل اشاره کرد و گفت این محدودیت امدادرسانی را مختل کرده است. بریتانیا در سه سال آینده، سالانه بیش از ۱۴۰ میلیون دالر به مردم افغانستان کمک خواهد کرد.
فرانسه ممنوعیت کار زنان افغان برای سازمان ملل را غیرقابل قبول خواند و گفت جامعه جهانی به خواستههای طالبان گوش داده و اکنون طالبان باید به خواستههای جهان پاسخ عملی بدهد.
نماینده امریکا نیز با یادآوری سخنان مریل استریپ گفت یک گربه ماده در کابل از یک زن افغان حقوق بیشتری دارد، زیرا میتواند از خانه بیرون شود و نور خورشید را ببیند. او محرومیت پنجساله زنان و دختران از آموزش را غمانگیز خواند.
براساس گزارش دبیرکل سازمان ملل، حدود یکسوم جمعیت افغانستان با ناامنی حاد غذایی روبهرو است. پیشبینی میشود در سال جاری ۱۳.۸ میلیون نفر در وضعیت بحرانی یا اضطراری ناامنی غذایی قرار گیرند.
همچنین انتظار میرود ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال و ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده به سوءتغذیه حاد مبتلا شوند.
از اول جنوری تا ۲۲ اسد نیز نزدیک به یک میلیون و ۱۵۰ هزار افغان از کشورهای همسایه بازگشتهاند. این بازگشت گسترده فشار بیشتری بر بازار کار و خدمات عمومی وارد کرده است.
جورجت گانیون گفت صلح تنها به معنای نبود جنگ نیست، بلکه مردم باید از کرامت، فرصت پیشرفت و امید به آینده برخوردار باشند.
به گفته او، مردم افغانستان میگویند که با وجود پنج سال آرامش نسبی، سیاستهای طالبان آنان را به حاشیه رانده است. اقتصاد کشور نیز همچنان بسیار شکننده است.
اختلاف بر سر چگونگی تعامل با طالبان
اعضای شورای امنیت بر سر ضرورت ادامه تعامل با افغانستان توافق داشتند، اما درباره شکل و شروط آن دیدگاههای متفاوتی ارائه کردند.
امریکا، بریتانیا و فرانسه گفتند که تعامل باید با پاسخگویی طالبان همراه باشد. این کشورها بر اقدام عملی علیه گروههای تروریستی، رعایت حقوق زنان، تشکیل حکومت همهشمول و آزادی شهروندان خارجی تاکید کردند.
در مقابل، چین، روسیه و ایران خواستار ادامه گفتوگو، گسترش همکاری اقتصادی و پرهیز از منزوی کردن افغانستان شدند.
چین گفت که انزوای افغانستان تحت کنترول طالبان مشکلات این کشور را حل نمیکند. روسیه تاکید کرد که افغانستان نباید زیر فشار و ارعاب قرار گیرد. ایران نیز تعامل سیاسی و همکاری منطقهای را موثرترین راه برای رسیدگی به مشکلات افغانستان دانست.
نماینده هند از اخراج گسترده مهاجران افغان و بسته شدن مسیرهای تجارتی افغانستان و پاکستان انتقاد کرد و آن را «تروریسم تجارتی و ترانزیتی» خواند. او گفت حقوق بشر را نمیتوان جدا از امنیت، توسعه و فرصتهای اقتصادی بهبود بخشید.
نصیر احمد فایق، نماینده افغانستان در سازمان ملل، گفت هیچ راهحل پایداری از گفتوگوی طالبان و حکومتهای خارجی، بدون حضور مردم افغانستان، به دست نخواهد آمد. او تاکید کرد: «افغانستان فراتر از طالبان است. افغانها باید در تصمیمگیری درباره آینده خود مشارکتکننده باشند، نه تماشاگر.»
فایق گفت پنج سال تجربه نشان داده است که نه انزوای طالبان بهتنهایی نتیجه داده و نه تعامل بدون هدف سیاسی روشن. به گفته او، جامعه جهانی باید تعامل اصولی و نتیجهمحوری را دنبال کند که به تشکیل حکومتی مشروع، نماینده مردم و پاسخگو بینجامد.
نگرانی مشترک، راهحلهای متفاوت
اعضای شورای امنیت درباره ضرورت ثبات افغانستان و جلوگیری از تبدیل شدن خاک این کشور به پناهگاه گروههای تروریستی اتفاق نظر داشتند. اختلاف اصلی بر سر راه رسیدن به این هدف بود.
برخی کشورها فشار، پاسخخواهی و تعیین شروط روشن برای طالبان را ضروری دانستند. گروهی دیگر ادامه گفتوگو و گسترش همکاری اقتصادی را موثرتر خواندند.
لحن سخنرانیهای این نشست نشان داد که فعالیت القاعده، داعش خراسان، جنبش اسلامی ترکستان شرقی، تحریک طالبان پاکستان و گروههای تندرو آسیای میانه، بار دیگر افغانستان را در کانون نگرانیهای امنیتی منطقه و جهان قرار داده است.
در کنار این تهدیدها، تنش طالبان و پاکستان، بحران بشردوستانه و محدودیتهای گسترده علیه زنان همچنان از عوامل اصلی شکلدهنده سیاست جامعه جهانی در قبال افغانستاناند.