اخراج مهاجران افغان از ایران؛ «بیش از پنج هزار کودک از خانواده‌های‌‌شان جدا شده‌اند»

وزارت خارجه ناروی روز دوشنبه، نهم سرطان، در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت که این مبلغ از منابع بشردوستانه این کشور برای حمایت از فعالیت‌های سازمان ملل در زمینه بازگشت مهاجران اختصاص یافته است.

این کمک در حالی ارائه می‌شود که پیشتر رئیس بخش منطقه‌ای سازمان بهداشت جهانی هشدار داده بود برای ادامه کمک‌رسانی به مهاجران بازگشته طی سه ماه آینده، به بودجه‌ای فوری به مبلغ دو میلیون دالر نیاز است.

در همین حال، موج بازگشت اجباری مهاجران افغان از ایران شدت گرفته است. تهران اخیراً تایید کرده که در یک هفته گذشته بیش از ۹۵ هزار مهاجر افغان بدون مدرک در سراسر این کشور شناسایی و از طریق مرز دوغارون به افغانستان اخراج شده‌اند.

از سوی دیگر، اوچا نیز هشدار داده که با کاهش شدید بودجه روبه‌رو است و برای رسیدگی به نیازهای بیش از ۱۲ میلیون نفر در افغانستان، به ۱.۶۲ میلیارد دالر نیاز دارد.

براساس گزارش دفتر امور بشردوستانه سازمان ملل در افغانستان، تقریبا نیمی از جمعیت این کشور، از جمله بیش از پنج میلیون زن، به کمک‌های بشردوستانه اضطراری نیاز دارند.

صندوق امانی افغانستان روز جمعه، ششم سرطان اعلام کرده بود که حکومت ناروی به منظور تقویت برنامه این صندوق ۴.۲۵ میلیون دالر کمک کرده است.

ممدانی که خود را یک سوسیالیست دموکرات می‌خواند، در گفت‌وگو با شبکه ان‌بی‌سی گفت: «فکر نمی‌کنم که ما باید میلیاردر داشته باشیم، چون واقعاً این مقدار پول در وضعیتی چنین نابرابر، بسیار زیاد است.»

او تاکید کرد که بیش از هرچیز دیگر به برابری در سطح شهر، ایالت و کشور نیاز است.

با این حال، ممدانی گفت مایل است با همه از جمله میلیاردرها برای ساختن شهر نیویارک همکاری کند.

او همچنین گفت که برای ارتقای کیفیت زندگی همه شهروندان، طرح افزایش مالیات بر ثروتمندان و سودآورترین شرکت‌ها را تهیه کرده است.

پیروزی ممدانی در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها، واکنش منفی برخی از ثروتمندان نیوریارک را در پی داشته است. پیشتر بیل اکمن، میلیاردر امریکایی که در گذشته از دونالد ترامپ حمایت کرده، روز پنج‌شنبه قول داد برای تأمین مالی رقیبی علیه ممدانی در انتخابات پول هزینه کند.

ظهران ممدانی اخیرا به طور غیرمنتظره‌ای در انتخابات مقدماتی درون‌حزبی دموکرات‌ها برای نامزدی شهردادری نیویارک پیروز شد.

پیروزی او با واکنش منفی برخی از سیاستمداران جمهوری‌خواه نیز، از جمله دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا مواجه شده که او را یک «کمونیست» می‌خواند. ممدانی اما می‌گوید: «من کمونیست نیستم.»

ممدانی اگر در انتخابات شهرداری برنده شود، نخستین شهردار مسلمان و آسیایی‌تبار نیویارک خواهد بود.

مهلت خروج برای افغان‌های دارنده کارت گواهی ثبت‌نام در پاکستان امروز پایان یافت
امروز آخرین مهلت بازگشت مهاجران افغان دارای کارت اقامتی (پی‌او‌آر) یا کارت گواهی ثبت‌نام در پاکستان است.
حدود ۱.۴ میلیون افغان دارای این کارت‌ها سال گذشته یک تمدید یک‌ساله دریافت کرده بودند که اکنون به پایان می‌رسد.
‎پیشنهاد تمدید اقامت شهروندان افغانستان مقیم پاکستان که کارت گواهی ثبت‌نام یا پی‌او‌آر دارند، به کابینه پاکستان فرستاده شده است. بنابر گزارش‌ها قرار است کابینه، پیشنهاد تمدید اقامت سه تا شش ماهه دارندگان این کارت‌ها را بررسی کند.
‎رسانه‌های پاکستانی روز یکشنبه هشتم سرطان گزارش دادند که موضوع تمدید اقامت پناهجویان افغان دارای کارت گواهی ثبت‌نام، در نشستی در سطح عالی بررسی شده است.
به گفته منابع، وزارت امور اقوام و قبایل و وزارت داخله پاکستان هنوز خلاصه‌ای برای درخواست تمدید به کابینه فدرال ارائه نکرده‌اند.
با این حال، منابع به افغانستان اینترنشنال می‌گویند پیشنهاد تمدید شش‌ماهه در حال بررسی است و انتظار می‌رود به زودی ارائه شود.
قیصرخان آفریدی، سخنگوی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان می‌گوید دولت پاکستان در حال بررسی تمدید اقامت مهاجران افغان دارای کارت پی‌او‌آر به مدت ۳ تا ۶ ماه است.

100%

به تازگی یک نشست در سطح بلند میان نمایندگان وزارت امور اقوام و قبایل، وزارت خارجه، وزارت داخله و نهادهای امنیتی پاکستان برگزار شده است.
در این نشست، وضعیت کنونی مهاجران، نگرانی‌های امنیتی و نیازهای بشردوستانه مورد بررسی قرار گرفته است.
آفریدی تأیید کرده که پیشنهادهای مربوط به تمدید به کابینه فدرال ارائه شده و انتظار می‌رود تصمیم نهایی به زودی اتخاذ شود.
او گفته است که این تمدید احتمالی به‌عنوان یک اقدام بشردوستانه تلقی می‌شود.
کارت‌های پی‌اوآر برای شمار قابل‌توجهی از مهاجران افغان ثبت‌شده در پاکستان، هویت قانونی و اجازه اقامت موقت فراهم می‌کند.
بر مبنای آمار آژانس پناهندگان ملل متحد، آمار مهاجران افغان در پاکستان به سه و نیم میلیون نفر می‌رسد. از این میان یک میلیون و ۴۰۰ هزار نفر کارت اقامت پی‌اوآر و ۸۰۰ هزار نفر دیگر کارت ای‌سی‌سی دارند. ۶۰۰ هزار مهاجر فاقد مدارک رسمی اقامت هستند.
پیش از این نیز حکومت پاکستان به تاریخ ۲۰ سرطان سال گذشته اقامت ۱.۴۵ میلیون پناهجوی افغان را برای یک سال تمدید کرد.

روزنامه اکسپرس تریبیون نوشته است که هدف این ابتکار، گسترش همکاری‌های منطقه‌ای از مسیر افزایش تجارت و پیوند میان کشورهای همسو است. این طرح، بخشی از تلاش‌های مشترک چین و پاکستان برای ایجاد سازوکاری تازه به‌جای سارک تلقی می‌شود.

بر اساس گزارش اکسپرس تریبیون، قرار است از شماری از اعضای پیشین سارک، از جمله سریلانکا، مالدیو و افغانستان، برای پیوستن به ساختار جدید دعوت شود. هرچند نام هند نیز در فهرست کشورها آمده، اما با توجه به اختلاف‌های سیاسی، انتظار نمی‌رود دهلی‌نو به این ابتکار پاسخ مثبتی بدهد.

سازمان سارک از سال ۲۰۱۶، پس از لغو نشست سالانه رهبران کشورهای عضو ـ که در پی خودداری هند از شرکت در اجلاس اسلام‌آباد و همراهی بنگلادش با این تصمیم رخ داد ـ در وضعیت نیمه‌تعلیق قرار دارد. در تازه‌ترین تحول، هند صدور ویزای ویژه برای بازرگانان پاکستانی در چارچوب سارک را نیز متوقف کرده است؛ اقدامی که از نگاه ناظران، ضربه‌ای دیگر به پیکر نیمه‌جان این سازمان تلقی می‌شود.

به گزارش روزنامه‌ی «د نیوز اینترنشنال»، نهادهای آموزشی پاکستان، به‌ویژه دانشگاه‌ها، به کانون اصلی فعالیت شبکه‌های قاچاق مواد مخدر بدل شده‌اند. این رسانه نوشته است که قاچاقچیان از روش‌هایی مانند ارسال بسته‌های پستی و سفارش‌های غذایی برای انتقال مواد مخدر به دانشجویان استفاده می‌کنند. در واکنش به این وضعیت، دادگاه عالی اسلام‌آباد در ماه می تحویل مستقیم هرگونه بسته به دانشجویان در مؤسسات فدرال را ممنوع اعلام کرده است.

بر پایه‌ی گزارش «د نیوز اینترنشنال»، هر سال بیش از ۵۰ هزار نفر دیگر به جمع معتادان در پاکستان افزوده می‌شوند. در این گزارش آمده است که پولیس، مراکز درمانی و نهادهای آموزشی یا در مهار این روند ناکام بوده‌اند، یا از اراده‌‌ای لازم برای مقابله با آن برخوردار نیستند.

این روزنامه در ادامه گزارش خود نوشته است که کودکان خیابانی نیز در پاکستان به‌گونه‌ای فزاینده هدف شبکه‌های قاچاق مواد مخدر قرار می‌گیرند و حتی مواردی از وابستگی کودکان به مواد مخدر، پیش از رسیدن به سن مکتب نیز ثبت شده است. این رسانه افزوده است که در برخی خانواده‌های فقیر، والدین برای آرام‌کردن کودکان خود در حین کار، به آنان داروهای آرام‌بخش می‌دهند.